توانمندی گردآوری، پردازش و انتشار جریان بیوقفهای از اطلاعات، ضمن بهرهگیری یا جلوگیری از توانایی رقیب در انجام همان کار. حاصل این امور برتری اطلاعاتی خواهد بود. اطلاعات، پردازش اطلاعات و شبکههای ارتباطی، هسته اصلی تمامی فعالیتهای نظامی اکنون به شمار میآیند.
در طول تاریخ فرماندهان نظامی به برتری اطلاعاتی همواره به عنوان یکی از عوامل موثر در کسب پیروزی نگریستهاند.
با این همه ”انقلاب اطلاعاتی“ کنونی، نه تنها در حال ایجاد تغییرات کمی در محیطهای اطلاعاتی است بلکه باعث تغییرات کیفی در محیط اطلاعاتی نیز می گردد به طوری که ما به واسطه ی این انقلاب اطلاعاتی شاهد تغییرات ژرفی در نحوه انجام عملیاتهای نظامی خواهیم بود. در حقیقت، توانمندیهای اطلاعاتی چنان با سرعت در حال پیشرفت است که هر لحظه امکان تولید توانایی های جدید درکسب ایدهها، تدوین مفاهیم عملیاتی و توسعه ظرفیت ارزیابی نتایج، وجود دارد. هر چند که هدف دستیابی به برتری اطلاعاتی تغییر نخواهد کرد، ماهیت، حوزه و قوانین حرکت، مستمراً در حال تغییرات بنیادین است. تغییرات کیفی در محیط اطلاعاتی، شالوده مفهومی ”برتری اطلاعاتی“ را از مرز جمعآوری اطلاعاتِ بیشتر یا حتی بهتر فراتر میبرد. عبارت "برتری" بر حالت یا وضعیت، عدم تعادل به نفع یکی از طرفین دلالت میکند. برتری اطلاعاتی از طبیعتی گذرا برخوردار میباشد و باید به وسیله نیروی مشترک و از طریق اجرای عملیات اطلاعاتی ایجاد و حفظ شود.
با وجود این، ایجاد برتری اطلاعاتی به خودی خود هدف محسوب نمی گردد. برتری اطلاعاتی تنها زمانی که به نحو کارآمدی به دانش و تصمیمات برتر تبدیل گردد، برای نیروها ”مزیتی رقابتی“ فراهم خواهد کرد. نیروی مشترک باید قادر باشد تا از اطلاعاتِ برترِ مبدلشده به ”دانش برتر“، در جهت رسیدن به ”برتری تصمیمگیری“ بهره گیرد (تصمیمگیری بهتر و اجرای سریعتر آن نسبت به رقبا؛ یا در موقعیتهای غیر رزمی، تصمیمگیری با سرعتی که به نیرو امکان میدهد تا به شکلدهی یک موقعیت یا واکنش در برابر تغییرات و انجام ماموریت خود بپردازد). برتری تصمیمگیری به خودی خود از برتری اطلاعاتی ناشی نمیگردد، بلکه تطابق سازمانی و دکترین، آموزش و تجربیات مربوطه و وجود سازوکارها و ابزار فرماندهی و کنترل مناسب نیز مورد نیاز میباشد.